16 Temmuz 2013 Salı

Avrupa Birliği Ambalajlar için EN 13432 Standardını Şart Koşuyor

Ambalaj ve ambalaj atıklarına ilişkin AB Yönetmeliğinin (94/62/EC) 1996 yılında yürürlüğe konmasından sonra; AB üyeleri kompostlanabilir ve biyobozunur ambalajlar için ortak bir standart geliştirdiler, EN 13432:2000. 2000 yılında oluşturulan bu standart; 'Ambalaj: kompostlanma ve ya biyobozunma yoluyla geri kazanılabilen ambalajlar için gereksinimler' şeklindeydi. Bu standart Avrupa Birliği Üye ülkelerinin ulusal standart oluşturma kurumları tarafından da uygulandı. Örneğin İngiliz Standart Enstütüsü tarafından yayımlanan BS EN 13432 standardındaki BS kısaltması, İngiliz Standardı anlamına gelmektedir. Standardın konusu özel olarak ambalajları kompostlanabilirliği ve anaerobik olarak parçalanmaları üzerinedir.

Bu belirtilen standarda göre kompostlanabilirlik kriterine uygun olan ambalaj ürünleri kompostlanma için uygundur (testler endüstriyel ölçekte kompostlama koşullarını simule etmektedir.) ve standardın anaerobik parçalanma kriterine uyanlar ise organik geri kazanım için uygundur.

EN 13432 Standardının özeti: Kompostlanabilirlik Kriterleri

1) Ayrışma/bozunma: ambalaj numunesi organik atık ile karıştırılır ve test ölçeğindeki kompostlama koşullarında 12 hafta boyunca tutulur. Bu süre sonunda parçalanan malzemelerin boyut olarak %10'dan daha fazlasının 2mm'den daha fazla olmaması gerekmektedir.

2)Biyobozunma: asıl metabolik ve mikrobiyal dönüşümün kompostlama koşulları altında ölçülmesidir. Ambalaj numunesinin su, karbon dioksit ve yeni hücre biyokütlesine dönüşümünün ölçülmesidir. En fazla 6 ay içerisinde, test numunesi, kontrol ve ya referans malzemenin en az %90'ı kadar karbon dioksit oluşturmalıdır.

3)Kompostlama işlemine herhangi bir olumsuz etkinin bulunmaması

4) Düşük miktarda ağır metaller (potansiyel toksik elementler) ve bu maddelerin kompost kalitesine herhangi bir etkilerinin bulunmaması gerekir. Numune kuru ağırlığında MG/KG cinsinden üst sınırlar: zinc 150,  bakır 50, nikel 25, kadmiyum 0.5, kurşun 50, cıva 0.5, krom 50, molibdenum 1, selenyum 0.75, arsenik 5, flrorür 100.

5)Kompostlanan ambalaj malzemesi elde edilen kompostun, yoğunluğu, pH, tuzluluk (elektriksel iletkenlik), uçucu katılar, toplam nitrojen, toplam fosfor, toplam magnezyum, toplam potasyum ve amonyak gibi özelliklerinde olumsuz etkisinin olmaması gerekmektedir.


Bütün bu kriterler, uluslararası olarak kabul edilen test metodları kullanılarak test edilmektedir. Bağımsız laboratuvarlardan elde edilen sonuçlar standartta belirtilen katı geçti/kaldı limitleri ile karşılaştırılır. Eğer bir malzeme bütün kompostlanabilirlik test gereksinimlerini karşılayabilirse, ancak o zaman kompostlanabilir olarak nitelendirilebilir.

Bütün bu şartlar içerisinde Türkiye'nin de AB uyum yasaları çerçevesinde ambalaj atıklarının yönetilmesi konusunda bu tür bir yönetmeliğe geçmesi çok da uzak olarak görülmüyor. Bu sebeple oxo-bozunur ya da herhangi organik katkılar yerine, bu tür şartları sağlayabilecek biyoplastik hammaddelerin tercih edilmesi, uzun vadede şirketlerin yararına olacaktır.

Konuyla ilgili daha detaylı bilgi için, uzman kadrosuyla faaliyet gösteren Kumru Kimya şirketiyle iletişime geçebilirsiniz.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder